марфолага-этымалагічны

у слоўніках не сустракаецца

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова марфолага-этымалагічны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. марфолага-этымалагічная м. марфолага-этымалагічны н. марфолага-этымалагічнае мн. марфолага-этымалагічныя
Родны каго? чаго?	ж. марфолага-этымалагічнай, марфолага-этымалагічнае м. марфолага-этымалагічнага н. марфолага-этымалагічнага мн. марфолага-этымалагічных
Давальны каму? чаму?	ж. марфолага-этымалагічнай м. марфолага-этымалагічнаму н. марфолага-этымалагічнаму мн. марфолага-этымалагічным
Вінавальны каго? што?	ж. марфолага-этымалагічную м. марфолага-этымалагічны, марфолага-этымалагічнага н. марфолага-этымалагічнае мн. марфолага-этымалагічныя
Творны кім? чым?	ж. марфолага-этымалагічнай, марфолага-этымалагічнаю м. марфолага-этымалагічным н. марфолага-этымалагічным мн. марфолага-этымалагічнымі
Месны у кім? у чым?	ж. марфолага-этымалагічнай м. марфолага-этымалагічным н. марфолага-этымалагічным мн. марфолага-этымалагічных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.

marfolaha-etymalahičny — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА