мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вікто́рыя-рэ́гія — назоўнік віктымало́гія — назоўнік
канцэпт

віктымалагічны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова віктымалагічны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  віктымалагі́чная
м.  віктымалагі́чны
н.  віктымалагі́чнае

мн.  віктымалагі́чныя
Родны
каго? чаго?
ж.  віктымалагі́чнай, віктымалагі́чнае
м.  віктымалагі́чнага
н.  віктымалагі́чнага

мн.  віктымалагі́чных
Давальны
каму? чаму?
ж.  віктымалагі́чнай
м.  віктымалагі́чнаму
н.  віктымалагі́чнаму

мн.  віктымалагі́чным
Вінавальны
каго? што?
ж.  віктымалагі́чную
м.  віктымалагі́чны (неадуш.), віктымалагі́чнага (адуш.)
н.  віктымалагі́чнае

мн.  віктымалагі́чныя (неадуш.), віктымалагі́чных (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  віктымалагі́чнай, віктымалагі́чнаю
м.  віктымалагі́чным
н.  віктымалагі́чным

мн.  віктымалагі́чнымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  віктымалагі́чнай
м.  віктымалагі́чным
н.  віктымалагі́чным

мн.  віктымалагі́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.


Як пачаць драніксрач. У любой кампаніі заяўляеце:
Дранікі з мукой — гэта як бліны без мукі.


viktymalahičny — беларуская лацінка

Слова віктымалагічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове вілавата-разгалінаваны + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


Вікто́рыя (8)

(18) геліясейсмалагі́чны

вікто́рыя (8)

(15) сіндэсмалагі́чны

вікто́рыя-рэ́гія (14)

(15) біярытмалагі́чны

віктымало́гія (12)

(12) этымалагі́чны

віктымо́лаг (10)

(22) марфолага-этымалагічны

ві́ла (4)

(20) наро́дна-этымалагі́чны


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).