мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
віктымо́лаг — назоўнік вілава́та — прыслоўе
канцэпт

віла

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова віла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ві́ла

мн.  ві́лы
Родны
каго? чаго?		 ві́лы

мн.  ві́л
Давальны
каму? чаму?		 ві́ле

мн.  ві́лам
Вінавальны
каго? што?		 ві́лу

мн.  ві́лы
Творны
кім? чым?		 ві́лай, ві́лаю

мн.  ві́ламі
Месны
у кім? у чым?		 ві́ле

мн.  ві́лах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад злосці баляць косці.


— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.


vila — беларуская лацінка

Слова віла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік віла — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вілаватасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› віктымалагі́чны (14)

(8) стро́біла ‹

› віктымало́гія (12)

(6) зубі́ла ‹

› віктымо́лаг (10)

(6) рубі́ла ‹

› вілава́та (8)

(9) Порт-Ві́ла ‹

› вілава́та-разгалінава́ны (22)

(6) даві́ла ‹

› вілава́тасць (11)

(9) здараві́ла ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

самаклейныя шпалеры

самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры