аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рубіла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рубі́ла мн. рубі́лы |
| Родны каго? чаго? |
рубі́ла мн. рубі́л |
| Давальны каму? чаму? |
рубі́лу мн. рубі́лам |
| Вінавальны каго? што? |
рубі́ла мн. рубі́лы |
| Творны кім? чым? |
рубі́лам мн. рубі́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
рубі́ле мн. рубі́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
На вечарынцы сказалі адчуваць сябе як дома, таму я памыўся пад душам і лёг спаць.
rubila — беларуская лацінка
Слова рубіла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рубіла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рубільнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рубі́дыевы (9)
(6) мабіла ‹
› рубі́дый (7)
(8) стро́біла ‹
› рубіко́н (7)
(6) зубі́ла ‹
› рубі́лкаўскі (11)
(4) ві́ла ‹
› рубі́льнік (9)
(9) Порт-Ві́ла ‹
› рубі́льны (8)
(6) даві́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.