аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стробіла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стро́біла мн. стро́білы |
| Родны каго? чаго? |
стро́білы мн. стро́біл |
| Давальны каму? чаму? |
стро́біле мн. стро́білам |
| Вінавальны каго? што? |
стро́білу мн. стро́білы |
| Творны кім? чым? |
стро́білай, стро́білаю мн. стро́біламі |
| Месны у кім? у чым? |
стро́біле мн. стро́білах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе час — будзе і квас, не ўсё за раз.
Будзе пара — вырасце трава.
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
strobila — беларуская лацінка
Слова стробіла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стробіла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове строгасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› страяві́к (8)
(5) чэ́зла ‹
› страявы́ (7)
(4) бі́ла ‹
› стро́біл (7)
(6) мабіла ‹
› стро́га (6)
(6) зубі́ла ‹
› стро́га-настро́га (15)
(6) рубі́ла ‹
› стро́гасць (9)
(4) ві́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.