Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

біла, -а, ніякі род
  1. Унутраная ўдарная частка звана; язык.
  2. Падвешаны кавалак жалезнай палосы, рэйкі, удараючы па якой падаюць сігнал. Балаканне [хлопцаў] перапыніў звон, што разлягаўся па полі з панскага двара. — Дзядзька Мікола ў біла б'е. Час на абед, — ажывіўся Сяргей. ← Міхась Машара.
  3. Верхняя скразная жардзіна ў возе, у поручнях лесвіцы, у мосце, верхняя планка ў поручнях ложка. Намыліць кашулю не было чым, і .. [Люба] доўга церла яе рукамі. Развесіла сушыць на біле ложка. ← Кузьма Чорны. Самая меншая, Лідачка, падымаецца на дыбачкі, каб цераз біла калыскі ўбачыць Васілька. ← Алесь Пальчэўскі.
  4. Назва ўдарных частак прылад і машын. Біла маслабойкі. Біла трапальнай машыны.

❌

біла

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова біла
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бі́ла мн. бі́лы
Родны каго? чаго?	бі́ла мн. бі́лаў
Давальны каму? чаму?	бі́лу мн. бі́лам
Вінавальны каго? што?	бі́ла мн. бі́лы
Творны кім? чым?	бі́лам мн. бі́ламі
Месны у кім? у чым?	бі́ле мн. бі́лах
Клічная форма	— мн. —

Дарэчы, хацеў заўтра раніцай пачаць хадзіць у мацоўню, але думаю, заўтра нікуды я не пайду. Буду спаць. Сон — гэта здароўе.

* мацоўня — маецца на ўвазе спартзала (gym)

Слова біла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік біла — у родным, давальным, творным і месным склоне

біла

Навігатар

Мемчыкі