аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова давіла
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даві́ла мн. даві́лы |
| Родны каго? чаго? |
даві́ла мн. даві́л |
| Давальны каму? чаму? |
даві́лу мн. даві́лам |
| Вінавальны каго? што? |
даві́ла мн. даві́лы |
| Творны кім? чым? |
даві́лам мн. даві́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
даві́ле мн. даві́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
Памятаеш, як не спаў да раніцы, з цікавасцю перапісваючыся з кімсьці? Дзе цяпер усе гэтыя людзі? Лепей бы ты спаў.
davila — беларуская лацінка
Слова давіла (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік давіла — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове давілка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Даві́д (5)
(6) рубі́ла ‹
› давіда́цца (9)
(4) ві́ла ‹
› давідна́ (7)
(9) Порт-Ві́ла ‹
› даві́лка (7)
(9) здараві́ла ‹
› даві́льнік (9)
(9) здараві́ла ‹
› даві́льны (8)
(7) пра́віла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.