аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова давілка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даві́лка мн. даві́лкі |
| Родны каго? чаго? |
даві́лкі мн. даві́лак |
| Давальны каму? чаму? |
даві́лцы мн. даві́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
даві́лку мн. даві́лкі |
| Творны кім? чым? |
даві́лкай, даві́лкаю мн. даві́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даві́лцы мн. даві́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У добрай сям'і ніхто не лішні.
— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.
davilka — беларуская лацінка
Слова давілка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік давілка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове давільнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› давіда́цца (9)
(14) ільноцерабі́лка ‹
› давідна́ (7)
(7) дэбі́лка ‹
› даві́ла (6)
(5) ві́лка ‹
› даві́льнік (9)
(13) гартаплавілка ‹
› даві́льны (8)
(8) разві́лка ‹
› даві́льня (8)
(7) магі́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.