STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вілка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ві́лка мн. ві́лкі |
| Родны каго? чаго? |
ві́лкі мн. ві́лак |
| Давальны каму? чаму? |
ві́лцы мн. ві́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
ві́лку мн. ві́лкі |
| Творны кім? чым? |
ві́лкай, ві́лкаю мн. ві́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ві́лцы мн. ві́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.
(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)vilka — беларуская лацінка
Слова вілка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ві́ліс (5)
(13) льноцерабі́лка ‹
› вілі́са (6)
(14) ільноцерабі́лка ‹
› Ві́лія (5)
(7) дэбі́лка ‹
› вілкападо́бна (12)
(7) даві́лка ‹
› вілкападо́бны (12)
(13) гартаплавілка ‹
› ві́лкі (5)
(8) разві́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
