аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова венчур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ве́нчур мн. ве́нчуры |
| Родны каго? чаго? |
ве́нчура мн. ве́нчураў |
| Давальны каму? чаму? |
ве́нчуру мн. ве́нчурам |
| Вінавальны каго? што? |
ве́нчур мн. ве́нчуры |
| Творны кім? чым? |
ве́нчурам мн. ве́нчурамі |
| Месны у кім? у чым? |
ве́нчуры мн. ве́нчурах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
vienčur — беларуская лацінка
Слова венчур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік венчур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове венчурызацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́нцерны (8)
(3) цу́р ‹
› ве́нчаны (7)
(5) качу́р ‹
› венчаны (7)
(6) канчу́р ‹
› ве́нчурна (8)
(4) шчу́р ‹
› ве́нчурны (8)
(4) шчу́р ‹
› венчурыза́цыя (12)
(4) шчу́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.