аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вінцо́ — назоўнік Вінцэ́нт — назоўнік
канцэпт

Вінцук

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Вінцук
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Вінцу́к

мн.  Вінцукі́
Родны
каго? чаго?		 Вінцука́

мн.  Вінцуко́ў
Давальны
каму? чаму?		 Вінцуку́

мн.  Вінцука́м
Вінавальны
каго? што?		 Вінцука́

мн.  Вінцуко́ў
Творны
кім? чым?		 Вінцуко́м

мн.  Вінцука́мі
Месны
у кім? у чым?		 Вінцуку́

мн.  Вінцука́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.


Vincuk — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік Вінцук — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Вінцэнт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ві́нцік (6)

(7) Ві́ндхук ‹

› вінці́ць (7)

(3) цу́к ‹

› вінцо́ (5)

(5) пацу́к ‹

› Вінцэ́нт (7)

(8) парабчу́к ‹

› вінчэ́стар (9)

(8) цыганчу́к ‹

› вінчэ́старны (11)

(6) канчу́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цяжкі характар