аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мінчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мінча́нка мн. мінча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
мінча́нкі мн. мінча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
мінча́нцы мн. мінча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
мінча́нку мн. мінча́нак |
| Творны кім? чым? |
мінча́нкай, мінча́нкаю мн. мінча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мінча́нцы мн. мінча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы
прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчынуA questioning man is halfway to being wise.
Цяпер ты будзеш задаваць пытанні і станеш напалову мудры.minčanka — беларуская лацінка
Слова мінчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінчук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› міну́шчы (7)
(11) сланімча́нка ‹
› Мінфі́н (6)
(9) крымча́нка ‹
› мінча́нін (8)
(11) брагінча́нка ‹
› мінчу́к (6)
(8) пінча́нка ‹
› Мі́ншчына (8)
(11) кабрынча́нка ‹
› міньё́н (6)
(9) івянча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.