аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
мінча́нін — назоўнік мінчу́к — назоўнік
канцэпт

мінчанка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мінчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мінча́нка

мн.  мінча́нкі
Родны
каго? чаго?
мінча́нкі

мн.  мінча́нак
Давальны
каму? чаму?
мінча́нцы

мн.  мінча́нкам
Вінавальны
каго? што?
мінча́нку

мн.  мінча́нак
Творны
кім? чым?
мінча́нкай, мінча́нкаю

мн.  мінча́нкамі
Месны
у кім? у чым?
мінча́нцы

мн.  мінча́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Размоў многа, а справы не відаць.


У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.


minčanka — беларуская лацінка

Слова мінчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мінчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мінчук + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


міну́шчы (7)

(11) сланімча́нка

Мінфі́н (6)

(9) крымча́нка

мінча́нін (8)

(11) брагінча́нка

мінчу́к (6)

(8) пінча́нка

Мі́ншчына (8)

(11) кабрынча́нка

міньё́н (6)

(9) івянча́нка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

час спыніўся