STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пінчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пінча́нка мн. пінча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
пінча́нкі мн. пінча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
пінча́нцы мн. пінча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
пінча́нку мн. пінча́нак |
| Творны кім? чым? |
пінча́нкай, пінча́нкаю мн. пінча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пінча́нцы мн. пінча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто рана ўстае, у таго хлеба стае.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
pinčanka — беларуская лацінка
Слова пінчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пінчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пінчар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пінцэ́тны (8)
(9) крымча́нка ‹
› пінцэ́цік (8)
(11) брагінча́нка ‹
› пінч-эфе́кт (10)
(8) мінча́нка ‹
› пі́нчар (6)
(11) кабрынча́нка ‹
› пінь-пі́нь (9)
(9) івянча́нка ‹
› піньё́н (6)
(10) вілянча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
