STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вілянчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вілянча́нка мн. вілянча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
вілянча́нкі мн. вілянча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
вілянча́нцы мн. вілянча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
вілянча́нку мн. вілянча́нак |
| Творны кім? чым? |
вілянча́нкай, вілянча́нкаю мн. вілянча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вілянча́нцы мн. вілянча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
Бляды — гэта бледны, а не тое, што вы маглі падумаць.
viliančanka — беларуская лацінка
Слова вілянчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілянчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вімана + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віляйча́нка (10)
(8) пінча́нка ‹
› віля́нка (7)
(11) кабрынча́нка ‹
› віля́нне (7)
(9) івянча́нка ‹
› віля́сты (7)
(9) крупча́нка ‹
› віля́цца (7)
(8) Ма́рчанка ‹
› віля́ць (6)
(8) турча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
