аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Марчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Ма́рчанка мн. Ма́рчанкі |
| Родны каго? чаго? |
Ма́рчанкі мн. Ма́рчанкаў |
| Давальны каму? чаму? |
Ма́рчанку мн. Ма́рчанкам |
| Вінавальны каго? што? |
Ма́рчанку мн. Ма́рчанкаў |
| Творны кім? чым? |
Ма́рчанкам мн. Ма́рчанкамі |
| Месны у кім? у чым? |
Ма́рчанку мн. Ма́рчанках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
Marčanka — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Марчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Марыго + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марцо́вы (7)
(9) івянча́нка ‹
› марцыпа́н (8)
(10) вілянча́нка ‹
› марцыпа́навы (11)
(9) крупча́нка ‹
› марчы́цца (8)
(8) турча́нка ‹
› ма́рчыць (7)
(8) цюрча́нка ‹
› ма́рш (4)
(8) пярча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша