STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вілянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віля́нка мн. віля́нкі |
| Родны каго? чаго? |
віля́нкі мн. віля́нак |
| Давальны каму? чаму? |
віля́нцы мн. віля́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
віля́нку мн. віля́нкі |
| Творны кім? чым? |
віля́нкай, віля́нкаю мн. віля́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
віля́нцы мн. віля́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
vilianka — беларуская лацінка
Слова вілянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілянка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вілю́йскі (8)
(9) смугля́нка ‹
› віля́вы (6)
(8) бягля́нка ‹
› віляйча́нка (10)
(8) падля́нка ‹
› віля́нне (7)
(7) скля́нка ‹
› вілянча́нка (10)
(8) кукля́нка ‹
› віля́сты (7)
(7) шкля́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
