аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вілянне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віля́нне мн. віля́нні |
| Родны каго? чаго? |
віля́ння мн. віля́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
віля́нню мн. віля́нням |
| Вінавальны каго? што? |
віля́нне мн. віля́нні |
| Творны кім? чым? |
віля́ннем мн. віля́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
віля́нні мн. віля́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе чарка, там і сварка.
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
viliannie — беларуская лацінка
Слова вілянне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілянне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілянчанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віля́вы (6)
(12) вышчарбля́нне ‹
› віляйча́нка (10)
(8) губля́нне ‹
› віля́нка (7)
(9) кружля́нне ‹
› вілянча́нка (10)
(8) агіля́нне ‹
› віля́сты (7)
(9) чыкіля́нне ‹
› віля́цца (7)
(8) шпіля́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Адпачні ад людзей, а не ад жыцця.