STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віляйчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віляйча́нка мн. віляйча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
віляйча́нкі мн. віляйча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
віляйча́нцы мн. віляйча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
віляйча́нку мн. віляйча́нак |
| Творны кім? чым? |
віляйча́нкай, віляйча́нкаю мн. віляйча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
віляйча́нцы мн. віляйча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
— Дарагі Дзед Мароз! Напішу сцісла. Мне трэба грошы і пахудзець на 10 кг.
— Я таксама сцісла. Ідзі працуй і менш аб'ядайся!
viliajčanka — беларуская лацінка
Слова віляйчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віляйчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вілю́жына (8)
(10) лесніча́нка ‹
› вілю́йскі (8)
(10) лагайча́нка ‹
› віля́вы (6)
(11) бабруйча́нка ‹
› віля́нка (7)
(8) чукча́нка ‹
› віля́нне (7)
(12) аднапалча́нка ‹
› вілянча́нка (10)
(11) сланімча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
