STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вілюжына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вілю́жына мн. вілю́жыны |
| Родны каго? чаго? |
вілю́жыны мн. вілю́жын |
| Давальны каму? чаму? |
вілю́жыне мн. вілю́жынам |
| Вінавальны каго? што? |
вілю́жыну мн. вілю́жыны |
| Творны кім? чым? |
вілю́жынай, вілю́жынаю мн. вілю́жынамі |
| Месны у кім? у чым? |
вілю́жыне мн. вілю́жынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Хопіць прысылаць мне рахункі, мне не падабаецца іх аплачваць.
viliužyna — беларуская лацінка
Слова вілюжына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілюжына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віляйчанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Ві́льям (6)
(6) рыжына́ ‹
› Вільямс (7)
(11) падпярэ́жына ‹
› вілю́жны (7)
(8) калю́жына ‹
› вілю́йскі (8)
(8) змяю́жына ‹
› віля́вы (6)
(11) кастамя́жына ‹
› віляйча́нка (10)
(9) сярмя́жына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
