аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова змяюжына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
змяю́жына мн. змяю́жыны |
| Родны каго? чаго? |
змяю́жыны мн. змяю́жын |
| Давальны каму? чаму? |
змяю́жыне мн. змяю́жынам |
| Вінавальны каго? што? |
змяю́жыну мн. змяю́жын |
| Творны кім? чым? |
змяю́жынай, змяю́жынаю мн. змяю́жынамі |
| Месны у кім? у чым? |
змяю́жыне мн. змяю́жынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.
— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.
zmiajužyna — беларуская лацінка
Слова змяюжына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік змяюжына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове змяя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› змяшча́ць (8)
(11) падпярэ́жына ‹
› змяшчэ́нне (9)
(8) калю́жына ‹
› змяшэ́нне (8)
(8) вілю́жына ‹
› змяя́ (4)
(11) кастамя́жына ‹
› змяяпадо́бна (11)
(9) сярмя́жына ‹
› змяяпадо́бны (11)
(8) каня́жына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.