аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сланімчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сланімча́нка мн. сланімча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
сланімча́нкі мн. сланімча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
сланімча́нцы мн. сланімча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
сланімча́нку мн. сланімча́нак |
| Творны кім? чым? |
сланімча́нкай, сланімча́нкаю мн. сланімча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сланімча́нцы мн. сланімча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
Беларус: Я стесняюсь говорить на белорусском языке, боюсь наделать ошибок и выглядеть глупо.
Усе: Спрабуй! Мы падтрымаем!
Беларус: Ну добра, як справы?
Усе: Гэта не па-беларуску! Чытай класікаў, нікчэмнік!
slanimčanka — беларуская лацінка
Слова сланімчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сланімчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сланіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слане́чнікавы (12)
(10) віляйча́нка ‹
› сла́нік (6)
(8) чукча́нка ‹
› сла́нікавы (9)
(12) аднапалча́нка ‹
› слані́на (7)
(9) крымча́нка ‹
› слані́ха (7)
(11) брагінча́нка ‹
› сла́нне (6)
(8) мінча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.