STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова чукчанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чукча́нка мн. чукча́нкі |
| Родны каго? чаго? |
чукча́нкі мн. чукча́нак |
| Давальны каму? чаму? |
чукча́нцы мн. чукча́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
чукча́нку мн. чукча́нак |
| Творны кім? чым? |
чукча́нкай, чукча́нкаю мн. чукча́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
чукча́нцы мн. чукча́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
— Што ты будзеш рабіць, калі я цябе кіну?
— Не ведаю... Бульбы напяку...
čukčanka — беларуская лацінка
Слова чукчанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чукчанка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чуласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чуко́цкі (7)
(10) лагайча́нка ‹
› чу́кча (5)
(11) бабруйча́нка ‹
› чу́кча (5)
(10) віляйча́нка ‹
› чу́ла (4)
(12) аднапалча́нка ‹
› чула́ (4)
(11) сланімча́нка ‹
› чу́ласць (7)
(9) крымча́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
