бяглянка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова бяглянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бягля́нка мн. бягля́нкі
Родны каго? чаго?	бягля́нкі мн. бягля́нак
Давальны каму? чаму?	бягля́нцы мн. бягля́нкам
Вінавальны каго? што?	бягля́нку мн. бягля́нак
Творны кім? чым?	бягля́нкай, бягля́нкаю мн. бягля́нкамі
Месны у кім? у чым?	бягля́нцы мн. бягля́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

biahlianka — беларуская лацінка

Слова бяглянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: