STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мінчанін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мінча́нін мн. мінча́не |
| Родны каго? чаго? |
мінча́ніна мн. мінча́н |
| Давальны каму? чаму? |
мінча́ніну мн. мінча́нам |
| Вінавальны каго? што? |
мінча́ніна мн. мінча́н |
| Творны кім? чым? |
мінча́нінам мн. мінча́намі |
| Месны у кім? у чым? |
мінча́ніне мн. мінча́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пацалункі мілюсенькі, а абое галюсенькі.
сапраўднае каханне нічога не баіцца— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
minčanin — беларуская лацінка
Слова мінчанін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мінчанін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мінчанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› міну́шкі (7)
(11) ліепайчанін ‹
› міну́шчы (7)
(12) аднапалча́нін ‹
› Мінфі́н (6)
(9) крымча́нін ‹
› мінча́нка (8)
(8) датча́нін ‹
› мінчу́к (6)
(10) брастчанін ‹
› Мі́ншчына (8)
(12) барысаўчанін ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
