аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова датчанін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
датча́нін мн. датча́не |
| Родны каго? чаго? |
датча́ніна мн. датча́н |
| Давальны каму? чаму? |
датча́ніну мн. датча́нам |
| Вінавальны каго? што? |
датча́ніна мн. датча́н |
| Творны кім? чым? |
датча́нінам мн. датча́намі |
| Месны у кім? у чым? |
датча́ніне мн. датча́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
datčanin — беларуская лацінка
Слова датчанін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік датчанін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове датчанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› датушо́ўваць (11)
(12) аднапалча́нін ‹
› датушы́цца (9)
(9) крымча́нін ‹
› датушы́ць (8)
(8) мінча́нін ‹
› датча́нка (8)
(10) брастчанін ‹
› да́тчык (6)
(12) барысаўчанін ‹
› да́тчыкавы (9)
(11) растаўчанін ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.