культурна-побытавы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова культурна-побытавы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. культу́рна-по́бытавая м. культу́рна-по́бытавы н. культу́рна-по́бытавае мн. культу́рна-по́бытавыя
Родны каго? чаго?	ж. культу́рна-по́бытавай, культу́рна-по́бытавае м. культу́рна-по́бытавага н. культу́рна-по́бытавага мн. культу́рна-по́бытавых
Давальны каму? чаму?	ж. культу́рна-по́бытавай м. культу́рна-по́бытаваму н. культу́рна-по́бытаваму мн. культу́рна-по́бытавым
Вінавальны каго? што?	ж. культу́рна-по́бытавую м. культу́рна-по́бытавы (неадуш.), культу́рна-по́бытавага (адуш.) н. культу́рна-по́бытавае мн. культу́рна-по́бытавыя (неадуш.), культу́рна-по́бытавых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. культу́рна-по́бытавай, культу́рна-по́бытаваю м. культу́рна-по́бытавым н. культу́рна-по́бытавым мн. культу́рна-по́бытавымі
Месны у кім? у чым?	ж. культу́рна-по́бытавай м. культу́рна-по́бытавым н. культу́рна-по́бытавым мн. культу́рна-по́бытавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!

kuĺturna-pobytavy — беларуская лацінка

Слова культурна-побытавы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: