мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
буркатня́ — назоўнік буркаце́нне — назоўнік
канцэпт

буркатун

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова буркатун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 буркату́н

мн.  буркатуны́
Родны
каго? чаго?		 буркатуна́

мн.  буркатуно́ў
Давальны
каму? чаму?		 буркатуну́

мн.  буркатуна́м
Вінавальны
каго? што?		 буркатуна́

мн.  буркатуно́ў
Творны
кім? чым?		 буркатуно́м

мн.  буркатуна́мі
Месны
у кім? у чым?		 буркатуне́

мн.  буркатуна́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.


Філоніць і філосаф у слоўніку стаяць побач. Супадзенне?


burkatun — беларуская лацінка

Слова буркатун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік буркатун — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове буркаценне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› буркатлі́вы (10)

(7) рагату́н ‹

› буркатну́ць (10)

(7) сакату́н ‹

› буркатня́ (8)

(8) варкату́н ‹

› буркаце́нне (10)

(7) лапату́н ‹

› бу́ркаць (7)

(8) клапату́н ‹

› Буркіна́-Фасо́ (12)

(5) шату́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я не парушаю традыцыі