мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
варкатня́ — назоўнік ва́ркі — прыметнік
канцэпт

варкатун

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова варкатун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 варкату́н

мн.  варкатуны́
Родны
каго? чаго?		 варкатуна́

мн.  варкатуно́ў
Давальны
каму? чаму?		 варкатуну́

мн.  варкатуна́м
Вінавальны
каго? што?		 варкатуна́

мн.  варкатуно́ў
Творны
кім? чым?		 варкатуно́м

мн.  варкатуна́мі
Месны
у кім? у чым?		 варкатуне́

мн.  варкатуна́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні да танца, ні да ружанца

пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека

Твой дзед пад Грунвальдам абараніў краіну, а ты ўсё збаёдаў.


varkatun — беларуская лацінка

Слова варкатун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік варкатун — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове варкіла + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› варката́ць (9)

(8) балбату́н ‹

› варкатлі́вы (10)

(7) рагату́н ‹

› варкатня́ (8)

(7) сакату́н ‹

› ва́ркі (5)

(8) буркату́н ‹

› варкіла (7)

(7) лапату́н ‹

› варко́т (6)

(8) клапату́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мяса па-французску

анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо