STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова варкатун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
варкату́н мн. варкатуны́ |
| Родны каго? чаго? |
варкатуна́ мн. варкатуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
варкатуну́ мн. варкатуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
варкатуна́ мн. варкатуно́ў |
| Творны кім? чым? |
варкатуно́м мн. варкатуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
варкатуне́ мн. варкатуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
дзіўна быць у адных гадах з людзьмі ў гадах
varkatun — беларуская лацінка
Слова варкатун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік варкатун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варкіла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› варката́ць (9)
(8) балбату́н ‹
› варкатлі́вы (10)
(7) рагату́н ‹
› варкатня́ (8)
(7) сакату́н ‹
› ва́ркі (5)
(8) буркату́н ‹
› варкіла (7)
(7) лапату́н ‹
› варко́т (6)
(8) клапату́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
