STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова варкот
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
варко́т мн. варко́ты |
| Родны каго? чаго? |
варко́та мн. варко́таў |
| Давальны каму? чаму? |
варко́ту мн. варко́там |
| Вінавальны каго? што? |
варко́та мн. варко́таў |
| Творны кім? чым? |
варко́там мн. варко́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
варко́це мн. варко́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Трэба цаніць інжынераў, якія вучыліся да эры ціктокаў, шортсаў і рылсаў. Хто яшчэ распрацуе якасны софт і спраектуе надзейны самалёт?
varkot — беларуская лацінка
Слова варкот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік варкот — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варкоцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› варкату́н (8)
(5) зако́т ‹
› ва́ркі (5)
(7) масіко́т ‹
› варкіла (7)
(6) байко́т ‹
› варко́тлівы (10)
(6) нарко́т ‹
› варко́цік (8)
(8) каверко́т ‹
› Варкута́ (7)
(7) аперко́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
