аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
варкіла — назоўнік варко́тлівы — прыметнік
канцэпт

варкот

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова варкот
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
варко́т

мн.  варко́ты
Родны
каго? чаго?
варко́та

мн.  варко́таў
Давальны
каму? чаму?
варко́ту

мн.  варко́там
Вінавальны
каго? што?
варко́та

мн.  варко́таў
Творны
кім? чым?
варко́там

мн.  варко́тамі
Месны
у кім? у чым?
варко́це

мн.  варко́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах


Трэба цаніць інжынераў, якія вучыліся да эры ціктокаў, шортсаў і рылсаў. Хто яшчэ распрацуе якасны софт і спраектуе надзейны самалёт?


varkot — беларуская лацінка

Слова варкот (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік варкот — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове варкоцік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


варкату́н (8)

(5) зако́т

ва́ркі (5)

(7) масіко́т

варкіла (7)

(6) байко́т

варко́тлівы (10)

(6) нарко́т

варко́цік (8)

(8) каверко́т

Варкута́ (7)

(7) аперко́т


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пятка глядзіць