Варкута

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Варкута
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Варкута́ мн. Варкуты́
Родны каго? чаго?	Варкуты́ мн. Варку́т
Давальны каму? чаму?	Варкуце́ мн. Варкута́м
Вінавальны каго? што?	Варкуту́ мн. Варкуты́
Творны кім? чым?	Варкуто́й, Варкуто́ю мн. Варкута́мі
Месны у кім? у чым?	Варкуце́ мн. Варкута́х
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

Varkuta — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА