аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
варко́цік — назоўнік варкуці́нскі — прыметнік
канцэпт

Варкута

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Варкута
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 Варкута́

мн.  Варкуты́
Родны
каго? чаго?		 Варкуты́

мн.  Варку́т
Давальны
каму? чаму?		 Варкуце́

мн.  Варкута́м
Вінавальны
каго? што?		 Варкуту́

мн.  Варкуты́
Творны
кім? чым?		 Варкуто́й, Варкуто́ю

мн.  Варкута́мі
Месны
у кім? у чым?		 Варкуце́

мн.  Варкута́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.


Мая мэта была ў тым, каб назапасіць 1000 долараў да канца года. І ў мяне ўжо ёсць 3 долары.


Varkuta — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік Варкута — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Варонеж + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› варко́т (6)

(4) гу́та ‹

› варко́тлівы (10)

(6) мазу́та ‹

› варко́цік (8)

(6) паку́та ‹

› варкуці́нскі (11)

(6) цыку́та ‹

› ва́рма (5)

(8) баламу́та ‹

› варметр (7)

(8) каламу́та ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выраз