аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гута
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́та мн. гу́ты |
| Родны каго? чаго? |
гу́ты мн. гу́т |
| Давальны каму? чаму? |
гу́це мн. гу́там |
| Вінавальны каго? што? |
гу́ту мн. гу́ты |
| Творны кім? чым? |
гу́тай, гу́таю мн. гу́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́це мн. гу́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
Цяжка быць стройным і цвярозым, калі ў цябе ёсць грошы на ежу і бухло.
huta — беларуская лацінка
Слова гута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гута — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуталін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гуся́ціна (8)
(7) карэ́тта ‹
› гуся́цінка (9)
(7) славу́та ‹
› гуся́чы (6)
(6) паву́та ‹
› гу́тавы (6)
(6) мазу́та ‹
› гуталі́н (7)
(6) паку́та ‹
› гуталі́навы (10)
(7) Варкута́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.