мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гусяфе́рма — назоўнік гуся́цінка — назоўнік
канцэпт

гусяціна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гусяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 гуся́ціна

мн.  гуся́ціны
Родны
каго? чаго?		 гуся́ціны

мн.  гуся́цін
Давальны
каму? чаму?		 гуся́ціне

мн.  гуся́цінам
Вінавальны
каго? што?		 гуся́ціну

мн.  гуся́ціны
Творны
кім? чым?		 гуся́цінай, гуся́цінаю

мн.  гуся́цінамі
Месны
у кім? у чым?		 гуся́ціне

мн.  гуся́цінах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед


піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)


husiacina — беларуская лацінка

Слова гусяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гусяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гусяцінка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› гуся́тніца (9)

(8) лася́ціна ‹

› гуся́тніца (9)

(10) парася́ціна ‹

› гусяфе́рма (9)

(9) дзесяці́на ‹

› гуся́цінка (9)

(9) труся́ціна ‹

› гуся́чы (6)

(9) гільяці́на ‹

› гу́та (4)

(8) прамы́іна ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сам здохне