аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прамыіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прамы́іна мн. прамы́іны |
| Родны каго? чаго? |
прамы́іны мн. прамы́ін |
| Давальны каму? чаму? |
прамы́іне мн. прамы́інам |
| Вінавальны каго? што? |
прамы́іну мн. прамы́іны |
| Творны кім? чым? |
прамы́інай, прамы́інаю мн. прамы́інамі |
| Месны у кім? у чым? |
прамы́іне мн. прамы́інах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічpramyina — беларуская лацінка
Слова прамыіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прамыіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прамыінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прамыва́ць (9)
(8) гуся́ціна ‹
› прамы́вачны (10)
(9) труся́ціна ‹
› прамы́віна (9)
(9) гільяці́на ‹
› прамы́інка (9)
(7) каляі́на ‹
› прамы́йны (8)
(11) аўтакаляі́на ‹
› прамы́каць (9)
(6) дба́йна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.