мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пакута
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паку́та мн. паку́ты |
| Родны каго? чаго? |
паку́ты мн. паку́т |
| Давальны каму? чаму? |
паку́це мн. паку́там |
| Вінавальны каго? што? |
паку́ту мн. паку́ты |
| Творны кім? чым? |
паку́тай, паку́таю мн. паку́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
паку́це мн. паку́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
У самурая няма мэты, толькі дарога.
У беларуса няма мэты, толькі пакуты.
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.pakuta — беларуская лацінка
Слова пакута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пакута — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пакутлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паку́сванне (10)
(6) паву́та ‹
› пакусвацца (10)
(4) гу́та ‹
› паку́сваць (9)
(6) мазу́та ‹
› паку́тавацца (11)
(7) Варкута́ ‹
› паку́таваць (10)
(6) цыку́та ‹
› паку́тліва (9)
(8) баламу́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.