мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
цыко́рыя — назоўнік цыку́тавы — прыметнік
канцэпт

цыкута

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цыкута
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
цыку́та

мн.  цыку́ты
Родны
каго? чаго?
цыку́ты

мн.  цыку́т
Давальны
каму? чаму?
цыку́це

мн.  цыку́там
Вінавальны
каго? што?
цыку́ту

мн.  цыку́ты
Творны
кім? чым?
цыку́тай, цыку́таю

мн.  цыку́тамі
Месны
у кім? у чым?
цыку́це

мн.  цыку́тах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смачна было, ды блізка дно.


Як пачаць драніксрач. У любой кампаніі заяўляеце:
Дранікі з мукой — гэта як бліны без мукі.


cykuta — беларуская лацінка

Слова цыкута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік цыкута — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове цыліндр + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


цыко́рна-ка́вавы (14)

(6) мазу́та

цыко́рны (7)

(6) паку́та

цыко́рыя (7)

(7) Варкута́

цыку́тавы (8)

(8) баламу́та

цыку́тны (7)

(8) каламу́та

цылі́ндр (7)

(5) сму́та


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

усё мітусішся