STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова цыкута
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цыку́та мн. цыку́ты |
| Родны каго? чаго? |
цыку́ты мн. цыку́т |
| Давальны каму? чаму? |
цыку́це мн. цыку́там |
| Вінавальны каго? што? |
цыку́ту мн. цыку́ты |
| Творны кім? чым? |
цыку́тай, цыку́таю мн. цыку́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
цыку́це мн. цыку́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не спяшайся языком, а спяшайся справаю.
Прыказка.У псіхолага.
— Добры дзень, можна да вас запісацца? У мяне неадчэпнае жаданне выкінуцца з акна.
— Ёсць акенца на заўтра.
cykuta — беларуская лацінка
Слова цыкута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цыкута — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цыліндр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цыко́рна-ка́вавы (14)
(6) мазу́та ‹
› цыко́рны (7)
(6) паку́та ‹
› цыко́рыя (7)
(7) Варкута́ ‹
› цыку́тавы (8)
(8) баламу́та ‹
› цыку́тны (7)
(8) каламу́та ‹
› цылі́ндр (7)
(5) сму́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
