аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова баламута
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
баламу́та мн. баламу́ты |
| Родны каго? чаго? |
баламу́ты мн. баламу́т |
| Давальны каму? чаму? |
баламу́це мн. баламу́там |
| Вінавальны каго? што? |
баламу́ту мн. баламу́ты |
| Творны кім? чым? |
баламу́тай, баламу́таю мн. баламу́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
баламу́це мн. баламу́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
Я завяз паміж «трэба збіраць грошы» і «жывём адзін раз».
balamuta — беларуская лацінка
Слова баламута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік баламута — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове баламутка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› баламетры́чна (12)
(6) паку́та ‹
› баламетрычны (12)
(7) Варкута́ ‹
› баламу́т (7)
(6) цыку́та ‹
› баламу́тка (9)
(8) каламу́та ‹
› баламу́тна (9)
(5) сму́та ‹
› баламу́тнік (10)
(7) засму́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.