мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
каламу́т — назоўнік каламу́тна — прыслоўе
канцэпт

каламута

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каламута
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 каламу́та

мн.  каламу́ты
Родны
каго? чаго?		 каламу́ты

мн.  каламу́т
Давальны
каму? чаму?		 каламу́це

мн.  каламу́там
Вінавальны
каго? што?		 каламу́ту

мн.  каламу́ты
Творны
кім? чым?		 каламу́тай, каламу́таю

мн.  каламу́тамі
Месны
у кім? у чым?		 каламу́це

мн.  каламу́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі


весь мир: депрессия
беларусы: роспач, маркота, клопат, журба, туга, смутак, нядоля, жалоба, скруха, збянтэжанасць, сум


kalamuta — беларуская лацінка

Слова каламута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каламута — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каламутнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› каламі́ты (8)

(7) Варкута́ ‹

› каламка́р (8)

(6) цыку́та ‹

› каламу́т (7)

(8) баламу́та ‹

› каламу́тна (9)

(5) сму́та ‹

› каламу́тна-жо́ўты (15)

(7) засму́та ‹

› каламу́тна-шэ́ры (14)

(5) чму́та ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я прачытаў