STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каламута
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каламу́та мн. каламу́ты |
| Родны каго? чаго? |
каламу́ты мн. каламу́т |
| Давальны каму? чаму? |
каламу́це мн. каламу́там |
| Вінавальны каго? што? |
каламу́ту мн. каламу́ты |
| Творны кім? чым? |
каламу́тай, каламу́таю мн. каламу́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
каламу́це мн. каламу́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)
адказ на падзяку:бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)
kalamuta — беларуская лацінка
Слова каламута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каламута — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каламутнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каламі́ты (8)
(7) Варкута́ ‹
› каламка́р (8)
(6) цыку́та ‹
› каламу́т (7)
(8) баламу́та ‹
› каламу́тна (9)
(5) сму́та ‹
› каламу́тна-жо́ўты (15)
(7) засму́та ‹
› каламу́тна-шэ́ры (14)
(5) чму́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
