каламкар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова каламкар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каламка́р мн. каламка́ры
Родны каго? чаго?	каламка́ру мн. каламка́раў
Давальны каму? чаму?	каламка́ру мн. каламка́рам
Вінавальны каго? што?	каламка́р мн. каламка́ры
Творны кім? чым?	каламка́рам мн. каламка́рамі
Месны у кім? у чым?	каламка́ры мн. каламка́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.

kalamkar — беларуская лацінка

Слова каламкар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: