STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова павута
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паву́та мн. паву́ты |
| Родны каго? чаго? |
паву́ты мн. паву́таў, паву́т |
| Давальны каму? чаму? |
паву́це мн. паву́там |
| Вінавальны каго? што? |
паву́ту мн. паву́ты |
| Творны кім? чым? |
паву́тай, паву́таю мн. паву́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
паву́це мн. паву́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Час ідзе з рознай хуткасцю ў залежнасці ад таго, па які бок дзвярэй у дрыстальню вы знаходзіцеся.
pavuta — беларуская лацінка
Слова павута (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павута — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павуціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› павукападо́бны (13)
(5) гэ́тта ‹
› павукападо́бныя (14)
(7) карэ́тта ‹
› павуко́вы (8)
(7) славу́та ‹
› паву́хкаць (9)
(4) гу́та ‹
› павуці́на (8)
(6) мазу́та ‹
› павуці́навы (10)
(6) паку́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
