аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова павуціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
павуці́на мн. павуці́ны |
| Родны каго? чаго? |
павуці́ны мн. павуці́н |
| Давальны каму? чаму? |
павуці́не мн. павуці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
павуці́ну мн. павуці́ны |
| Творны кім? чым? |
павуці́най, павуці́наю мн. павуці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
павуці́не мн. павуці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
Не лайно, а галдэшка.
pavucina — беларуская лацінка
Слова павуціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік павуціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове павуціначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› павуко́вы (8)
(9) пярэ́сціна ‹
› паву́та (6)
(7) вясці́на ‹
› паву́хкаць (9)
(7) мясці́на ‹
› павуці́навы (10)
(9) ласку́ціна ‹
› павуці́начка (11)
(8) хамуці́на ‹
› павуці́ніна (10)
(8) міну́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.