аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова буртоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бурто́ўка мн. бурто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
бурто́ўкі мн. бурто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
бурто́ўцы мн. бурто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бурто́ўку мн. бурто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
бурто́ўкай, бурто́ўкаю мн. бурто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бурто́ўцы мн. бурто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
burtoŭka — беларуская лацінка
Слова буртоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буртоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бурун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› буртаўшчы́к (10)
(11) рассарто́ўка ‹
› бу́ртнік (7)
(8) чарто́ўка ‹
› бурто́вы (7)
(9) спірто́ўка ‹
› буруздзі́ць (10)
(8) гурто́ўка ‹
› буру́н (5)
(10) забасто́ўка ‹
› Буру́ндзі (8)
(10) баласто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)