мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
буўды́рыць — дзеяслоў бу́ф — назоўнік
канцэпт

буф

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова буф
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
бу́ф

мн.  бу́фы
Родны
каго? чаго?
бу́фа

мн.  бу́фаў
Давальны
каму? чаму?
бу́фу

мн.  бу́фам
Вінавальны
каго? што?
бу́фа

мн.  бу́фаў
Творны
кім? чым?
бу́фам

мн.  бу́фамі
Месны
у кім? у чым?
бу́фе

мн.  бу́фах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

няхай яго (яе, іх, цябе, вас) качкі (стопчуць) — выражае незласлівае абурэнне, здзіўленне, захапленне

жартаўлівы выраз

— Тут напісана, што з папярэдняга месца працы вас звольнілі за тое, што вы памянялі ваду ў кулеры. Як такое магчыма?
— Я памяняў яе на віно.


buf — беларуская лацінка

Слова буф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік буф — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове буф + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


бутэрбро́дны (11)

(9) гідрато́рф

буўды́рнік (9)

(12) Белгіпрато́рф

буўды́рыць (9)

(4) шу́рф

буфана́да (8)

(9) о́пера-буф

буфана́дны (9)

(11) каме́дыя-бу́ф

бу́фер (5)

(8) анакалу́ф


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гарадскі і вясковы кот