аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
бу́ф — назоўнік бу́ф — прыметнік
канцэпт

буф

гэта
— смешнае, жартоўнае, камічнае: тэатр-буф, опера-буф

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова буф
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 бу́ф

мн.  бу́ф
Родны
каго? чаго?		 бу́ф

мн.  бу́ф
Давальны
каму? чаму?		 бу́ф

мн.  бу́ф
Вінавальны
каго? што?		 бу́ф

мн.  бу́ф
Творны
кім? чым?		 бу́ф

мн.  бу́ф
Месны
у кім? у чым?		 бу́ф

мн.  бу́ф
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Свая хатка як родная матка.

пра жыццёвую каштоўнасць і важнасць дома для шчасця чалавека
параўн.: чужая хата горш за ката / чужая хата не грэе

Не бульбасрач, а цудоўнае беларускае слова «дыскусія».


buf — беларуская лацінка

Слова буф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік буф — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове буфанада + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› бутэрбро́дны (11)

(9) гідрато́рф ‹

› буўды́рнік (9)

(12) Белгіпрато́рф ‹

› буўды́рыць (9)

(4) шу́рф ‹

› буфана́да (8)

(9) о́пера-буф ‹

› буфана́дны (9)

(11) каме́дыя-бу́ф ‹

› бу́фер (5)

(8) анакалу́ф ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сабака-абасцака