аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова буча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́ча мн. — |
| Родны каго? чаго? |
бу́чы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
бу́чы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
бу́чу мн. — |
| Творны кім? чым? |
бу́чай, бу́чаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
бу́чы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.
Жывеш — хочацца выпіць. Вып'еш — хочацца жыць.
buča — беларуская лацінка
Слова буча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бучарда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› буці́ць (6)
(5) курча́ ‹
› буцэфа́л (7)
(6) пры́тча ‹
› бу́ч (3)
(10) кінапры́тча ‹
› бу́чаны (6)
(6) жыву́ча ‹
› бу́чаны (6)
(7) трыву́ча ‹
› бучарда (7)
(6) пяву́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мсціслаў