мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
бу́ч — назоўнік бу́чаны — прыметнік
канцэпт

буча

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова буча
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
бу́ча

мн. 
Родны
каго? чаго?
бу́чы

мн. 
Давальны
каму? чаму?
бу́чы

мн. 
Вінавальны
каго? што?
бу́чу

мн. 
Творны
кім? чым?
бу́чай, бу́чаю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
бу́чы

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе час — будзе і квас, не ўсё за раз.
Будзе пара — вырасце трава.


кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)


buča — беларуская лацінка

Слова буча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік буча — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове бучарда + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


буці́ць (6)

(5) курча́

буцэфа́л (7)

(6) пры́тча

бу́ч (3)

(10) кінапры́тча

бу́чаны (6)

(6) жыву́ча

бу́чаны (6)

(7) трыву́ча

бучарда (7)

(6) пяву́ча


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Джон Конар назірае