STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прытча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пры́тча мн. пры́тчы |
| Родны каго? чаго? |
пры́тчы мн. пры́тчаў |
| Давальны каму? чаму? |
пры́тчы мн. пры́тчам |
| Вінавальны каго? што? |
пры́тчу мн. пры́тчы |
| Творны кім? чым? |
пры́тчай, пры́тчаю мн. пры́тчамі |
| Месны у кім? у чым? |
пры́тчы мн. пры́тчах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.
А помніце, як у школе вы пісалі сачыненні на ўроках беларускай мовы? У беларускай мове няма слова сачыняць.
і сачыніцьprytča — беларуская лацінка
Слова прытча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прытча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прытчавасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прытхлі́на (9)
(12) пазавытво́рча ‹
› пры́тхлы (7)
(13) нутравытво́рча ‹
› прытхну́цца (10)
(5) курча́ ‹
› пры́тчавасць (11)
(10) кінапры́тча ‹
› пры́тчавы (8)
(4) бу́ча ‹
› прытча́рдыя (10)
(6) жыву́ча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
