прытхліна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прытхліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прытхлі́на мн. прытхлі́ны
Родны каго? чаго?	прытхлі́ны мн. прытхлі́наў, прытхлі́н
Давальны каму? чаму?	прытхлі́не мн. прытхлі́нам
Вінавальны каго? што?	прытхлі́ну мн. прытхлі́ны
Творны кім? чым?	прытхлі́най, прытхлі́наю мн. прытхлі́намі
Месны у кім? у чым?	прытхлі́не мн. прытхлі́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.

prytchlina — беларуская лацінка

Слова прытхліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прытхліна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прытча + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› прытушы́цца (10)

(10) трупе́хліна ‹

› прытушы́ць (9)

(6) тхлі́на ‹

› пры́тхласць (10)

(8) за́тхліна ‹

прытхлі́на (9)

› пры́тхлы (7)

(10) праду́хліна ‹

› прытхну́цца (10)

(7) пухлі́на ‹

› пры́тча (6)

(10) прыпу́хліна ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h