аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прытхласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пры́тхласць мн. пры́тхласці |
| Родны каго? чаго? |
пры́тхласці мн. пры́тхласцяў, пры́тхласцей |
| Давальны каму? чаму? |
пры́тхласці мн. пры́тхласцям |
| Вінавальны каго? што? |
пры́тхласць мн. пры́тхласці |
| Творны кім? чым? |
пры́тхласцю мн. пры́тхласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пры́тхласці мн. пры́тхласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
prytchlasć — беларуская лацінка
Слова прытхласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прытхласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прытхліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыту́шваць (10)
(12) перасо́хласць ‹
› прытушы́цца (10)
(10) сшэ́рхласць ‹
› прытушы́ць (9)
(9) за́тхласць ‹
› прытхлі́на (9)
(10) набу́хласць ‹
› пры́тхлы (7)
(11) разбу́хласць ‹
› прытхну́цца (10)
(8) жу́хласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.