прытхласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова прытхласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пры́тхласць мн. пры́тхласці
Родны каго? чаго?	пры́тхласці мн. пры́тхласцяў, пры́тхласцей
Давальны каму? чаму?	пры́тхласці мн. пры́тхласцям
Вінавальны каго? што?	пры́тхласць мн. пры́тхласці
Творны кім? чым?	пры́тхласцю мн. пры́тхласцямі
Месны у кім? у чым?	пры́тхласці мн. пры́тхласцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

ChatGPT трэба спытаць толькі адно:
Калі ты знішчыш чалавецтва і як?

prytchlasć — беларуская лацінка

Слова прытхласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: