аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
бучне́йшы — прыметнік бучне́ць — дзеяслоў
канцэпт

бучненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бучненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
бучне́нне

мн.  бучне́нні
Родны
каго? чаго?
бучне́ння

мн.  бучне́нняў
Давальны
каму? чаму?
бучне́нню

мн.  бучне́нням
Вінавальны
каго? што?
бучне́нне

мн.  бучне́нні
Творны
кім? чым?
бучне́ннем

мн.  бучне́ннямі
Месны
у кім? у чым?
бучне́нні

мн.  бучне́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).


— Католік значыць паляк, праваслаўны значыць рускі.
— Я паганец. Я беларус.


bučniennie — беларуская лацінка

Слова бучненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік бучненне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове бучэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


бу́чна (5)

(14) самаўзмацне́нне

бу́чнасць (8)

(14) пераўзмацне́нне

бучне́йшы (8)

(9) умацне́нне

бучне́ць (7)

(11) адамашненне

бучны́ (5)

(9) уплыне́нне

бу́чыць (6)

(9) запыне́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

побач з катамі