аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бучэ́нне мн. бучэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
бучэ́ння мн. бучэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
бучэ́нню мн. бучэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
бучэ́нне мн. бучэ́нні |
| Творны кім? чым? |
бучэ́ннем мн. бучэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
бучэ́нні мн. бучэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госцю гадзі, дый сябе глядзі.

bučennie — беларуская лацінка
Слова бучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бушаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бучне́ць (7)
(8) вярчэ́нне ‹
› бучны́ (5)
(13) кругавярчэ́нне ‹
› бу́чыць (6)
(12) самавярчэ́нне ‹
› Бу́ш (3)
(8) абучэ́нне ‹
› бушавалы (8)
(12) самаабучэ́нне ‹
› бушава́нне (9)
(12) пераабучэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.