аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаабучэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаабучэ́нне мн. самаабучэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаабучэ́ння мн. самаабучэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаабучэ́нню мн. самаабучэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаабучэ́нне мн. самаабучэ́нні |
| Творны кім? чым? |
самаабучэ́ннем мн. самаабучэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаабучэ́нні мн. самаабучэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
samaabučennie — беларуская лацінка
Слова самаабучэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаабучэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаабязбольванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаабслуго́ўванне (17)
(12) самавярчэ́нне ‹
› самаабуджэ́нне (13)
(7) бучэ́нне ‹
› самаабуча́льны (13)
(8) абучэ́нне ‹
› самаабязбо́льванне (17)
(12) пераабучэ́нне ‹
› самаагаво́р (10)
(12) спецабучэ́нне ‹
› самаадво́д (9)
(7) вучэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)